De mogelijke coalitie van Open VLD, CD&V en Groen! doet heel wat stof opwaaien. Verschillende journalisten laten hun licht schijnen op de vorming van deze ‘Jamaicaanse’ coalitie.

Strategische afwegingen
Bart Brinckman van De Standaard schrijft dat strategische afwegingen de SP.A naar de oppositiebanken stuurden. Smet had immers zondagavond al gezegd dat hij liefst zonder Open VLD zou willen regeren, waardoor Guy Vanhengel zich haastte om een alternatieve coalitie uit de grond te stampen.

“Vanhengel wilde eerst de paarse as herstellen. Smets uitspraak, in de roes van de overwinning, kwam bijgevolg slecht aan. De aftredende minister van Begroting zocht contact met CD&V en later ook Groen! De paarse as verbrokkelde, een oranje-blauwe as kreeg vorm,” schrijft Brinckman.

Afkeer voor Smet
Maar ook de afkeer voor Pascal Smet dreef de andere partijen in elkaars armen, schrijft Steven Samyn, ook van De Standaard, in zijn reconstructie van de onderhandelingsnacht. “Er werd ook uitgebreid gesproken over de manier waarop de partijen willen samenwerken. ‘Stijl’ en ‘respect’ zijn woorden die vaak vallen. De agressieve stijl van Smet is blijkbaar een van de grote irritaties bij iedereen rond de tafel.”

Zonder SP.A
“Natuurlijk heeft Groen! het volste recht om zonder SP.A in een coalitie te stappen,” schrijft Walter Pauli in De Morgen. “Overal te lande doen SP.A’ers toch het omgekeerde. Groen! doet wat Groen! zint: SP.A zal daar toch mee moeten leren leven.

“Maar SP.A-kopstuk Pascal Smet heeft gelijk in zijn inhoudelijke kritiek: met de SP.A had Groen! alleszins een progressiever, en zeker een groener beleid kunnen voeren.”

“Samengevat: het is het recht van Groen!-Brussel om inconsequent te zijn, net zoals het de fout is van de SP.A om naïef te blijven. En de kracht van Open VLD om leep te wezen,” aldus Pauli.