51.818. Zoveel Nederlandstalige stemmen zijn er nog in het Brussels Hoofdstedelijk gewest. Dat berekende Brussel Kiest. Een historisch lage score. Bij de vorige regionale verkiezingen in 2004 waren het er nog 62.516.
Brussel - 51.818. Zoveel Nederlandstalige stemmen zijn er nog in het Brussels Hoofdstedelijk gewest, meteen een historisch dieptepunt. Dat berekende Brussel Kiest. Het gaat om een historisch dieptepunt. Zelfs partijen die in procenten winnen verliezen in feite kiezers.
Bij de vorige regionale verkiezingen in 2004 waren er nog 62.516 Nederlandstalige stemmen. Bij de oprichting van het Brussels Gewest in 1989 bedroeg het aantal Nederlandstalige stemmen nog 67.000.
Het verschil met 2004 is zo groot dat de zelfs Nederlandstalige winnnaars van zondag er in stemmenaantal op achteruit gaan. Open VLD mag dan van naar 23,07 procent stijgen, het totale aantal kiezers slonk van 12.443 naar 11.957. SP.A wint een zetel, maar verliest net geen 1.000 stemmen. Zelfde scenario voor Groen: één zetel meer ondanks een achteruitgang van 300 stemmen.
Daniël Buyle, griffier van de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) wijst erop dat de Vlamingen zonder de gewaarborgde vertegenwoordiging van 17 parlementsleden slechts tien van de 89 zetels in het Brussels parlement zouden overhouden.
Voor de Vlaamse Brusselaars zou het wegvallen van die gewaarborgde vertegenwoordiging geen goede zaak zijn. Het aantal stemmen op Nederlandstalige lijsten is in twintig jaar tijd met 16.000 eenheden gedaald, terwijl het aantal stemgerechtigde Brusselaars – vaak zijn dat nieuwe Belgen – alsmaar toeneemt. , gisteren waren dat er 51.818.
Vlaams Belang en stadsvlucht
Mogelijke verklaringen voor het dalend aantal stemmen op Nederlandstalige lijsten? Vlaams Belang is een groot deel van zijn Franstalige kiezers kwijtgeraakt aan Franstalige partijen (het aantal voorkeurstemmen van boegbeeld Johan Demol kelderde bijvoorbeeld van bijna 10.000 naar amper 3.000, red) en een hoog aantal Brusselse Vlamingen verruilde de hoofdstad voor de Vlaamse rand.
Anderzijds voelen Brusselaars van vreemde afkomst zich blijkbaar meer aangetrokken tot de Franstalige kandidaten dan de Nederlandstalige. “De Nederlandstalige partijen, en de Vlamingen in Brussel over het algemeen, moeten nog meer dan ooit inspanningen doen om hun culturele instellingen, scholen en andere instellingen open te stellen voor anderstaligen,” vindt Buyle. “Dat loont niet onmiddellijk wat het aantal stemmen op Nederlandstalige lijsten betreft, maar ik denk dat er geen weg naast is.”
Volgens Buyle moeten de Vlaamse partijen ook investeren in het Vlaams-Brusselse imago van hun partij. “Ze moeten vooral een Brussels verhaal schrijven met een visie op de stad. Het blijkt telkens weer dat het kiesgedrag in Vlaanderen helemaal anders is dan dat in Brussel.”
Mirakeloplossingen bestaan er niet, zegt Buyle. “Het komt er voornamelijk op aan om te tonen dat de Vlaamse gemeenschap in Brussel een tolerante en toekomstgerichte gemeenschap is, die niet bang is om als minderheid te opereren en samen te werken met de andere gemeenschappen in Brussel, waar die zich ook bevinden.”
video: Is de Vlaamse Brusselaar dan een bedreigde soort? Tvbrussel vroeg het in Neder-over-Heembeek.
3 reacties
Thijs Vandongen:
Ik vermoed dat er ook een pak Nederlandstaligen waren die op Franstalige partijen hebben gestemd omwille van hun programmapunten of draagkracht op het beleid. Persoonlijk ken ik al 3 mensen die deze keuze gemaakt hebben, meestal in het voordeel van Ecolo omdat Groen! voor hen te zwak overkomt… Ergens wel een spijtige zaak.
Inge Loodsteen:
Verschillende ‘jonge’ Vlaamse Brusselaars zijn, vaak om financiële redenen, ook niet in Brussel gedomicilieerd en stemmen dus in de ouderlijke gemeente, ergens in Vlaanderen….
Hendrik de Stoute:
Aan het tempo dat Brussel verfranst zullen we weldra moeten beginnen uitkijken naar een andere stad als hoofdstad van België en van Vlaanderen. Onze uittredende Brusselse Minister-president, Charles Picqué, heeft het trouwens al lang door : zijn eigen website is al eentalig Frans, in zijn gemeente (Sint-Gillis) investeert zijn gemeentebestuur uitsluitend in eentalig Frans onderwijs (is trouwens ook het geval in 6 andere Brusselse gemeenten) en hij bereidt Wallo-Brux voor in samenspraak met de Waalse Minister-President. En als Vlaanderen niet oplet geraakt het ook nog eens (een deel van) Vlaams-Brabant kwijt want ook daar loopt de Franstalige poltiieke frontvorming alsmaar meer met een groter deel van de kieskoek weg en rolt het de annexatieplannen uit. De Belgische context is overduidelijk nog altijd geen goede zaak voor het behoud van ons Nederlandstalig taalgebied.