De kiescampagne van 2009 liet zich vooral opmerken door haar onopvallendheid. ‘Er zat geen schwung in,’ zei Jo Wuyts van FM Brussel. Toch waren er enkele momenten die de kieskoorts deden stijgen. Zoals op die ochtend toen in enkele faciliteitengemeenten Franstalige oproepingsbrieven in de bus vielen, gedrukt op de persen van burgemeester Maingain (FDF) van Sint-Lambrechts-Woluwe.

Diezelfde Maingain vond ook dat de Vlamingen oververtegenwoordigd zijn in het Brussels Parlement. En tot ieders verrassing trad Didier Reynders (MR) hem bij.

En dat we voorzichtig moeten zijn met peilingen, ondervond ook Ecolo toen die bij het verschijnen van een gunstige peiling het minister-presidentschap van Brussel al opeiste. Maar enkele dagen later mocht Javaux zijn droom al opbergen toen een andere peiling een erg verschillend beeld gaf over de zogenaamde onstuitbare opmars van Ecolo.

Nog nooit kwamen er in Brussel zo veel Nederlandstalige partijen op met de verkiezingen. Elf partijen zorgen voor een ongeziene versnippering. De lijsten Belgische Alliantie en Pensioen+20% werden door de kiescommissie afgekeurd.

Het duurde lang eer de kiescampagne in Brussel echt op gang kwam. Maar dan waren ze plots niet meer te ontwijken: de jongens en meisjes met flyers en kaartjes die volkse markten en populaire cafés afschuimden. In Sint-Joost waren winkeletalages niet meer te onderscheiden van verkiezingsborden, de gemeente moest zelfs ingrijpen in de afficheplaag. En ook virtueel werd er campagne gevoerd op YouTube, waar iedereen de aandacht probeerde te trekken met creatieve campagnefilmpjes.

Of deze - bij wijlen sluikse - pogingen om de harten van de kiezer te winnen ook resultaat opleveren? Dat komt u te weten op 7 juni in het Kaaitheater tijdens de Verkiezingsshow.