Verkiezingsborden worden versierd met trotse gezichten. Maar de affiches hebben de afgelopen jaren aan creativiteit verloren.

Onze beeldcultuur is veranderd. Dat valt vooral op met de verkiezingen, wanneer honderden politici ons proberen te verleiden met affiches, tv-optredens en websites. Grote verkiezingsborden worden versierd met tientallen trotse gezichten die hun charmantste glimlach naar u toewerpen. Hun (enige) boodschap: “stem op mij!”

Vroeger, voor televisie onze huiskamers veroverde, waren er in de verkiezingspropaganda geen jolijtige snoetjes en glimmende tanden te zien. Een verzorgd voorkomen leverde weinig extra stemmen op. Maar de boodschap was des te belangrijker. Affiches waren het werk van creatieve grafici, met een kunstige weergave van de glorieuze kwaliteiten van de eigen partij en verwerpelijke wandaden van de tegenpartij. Zo was het onmiddellijk duidelijk waarvoor een partij stond, een kwaliteit die de verkiezingsaffiches van vandaag missen. Hieronder een kleine greep uit ons archief om dat te illustreren.

1929

1932

1936

1946

1949

1950

1950